~ visverdriet ~

te vissenstaan ze dagelijksop de brug te vissen naar degenen die op de rand staan van donker en lichtdie met ijle schreden nauwelijks de aarde raken tussen water en luchtdie uitgedund van teleurstelling hongerig naar verlossing al over de leuning bollenop de geringste zuchttegenwindongelovigen die wankelen op de scherpste zinsnede “nooit meer verdriet”het aas op een bord een uitnodigende maaltijddie bij gedachtenproeve alleen in de smaak valtvan hoofden … Meer lezen over ~ visverdriet ~